เพื่อนกันนิรันดร
ในคืนเหงาที่ไร้ดาวเดือนเคียงข้าง เพื่อนร่วมทางมีเพียงลมที่พัดผิว
แสงดาวเดือนกับใบไม้ที่พัดปลิว ท่ามแถวทิวเทือกเขาลำเนาว์ไพร
คืนที่หนาวพราวแสงจันทร์อันสงัด มีสายลมโบกพัดระบัดไหว
หนาวสายลมห่มผ้าก็คลายไป หนาวหัวใจหาใดห่มมาข่มเอา
เพื่อนเคยมีเดินร่วมทางเคียงข้างสู้ ก็ไม่อยู่ใยแรมร้างห่างให้เหงา
ไม่ค่อยพบไม่ค่อยเจอเลยนะเรา คนที่เศร้าเหงาคอยเพื่อนมาเตือนกัน
ต้องคอยรออีกนานสักเท่าไหร่ รอต่อไปเพื่อจะได้เพื่อนร่วมฝัน
ต้องคอยรออยู่อย่างนี้อีกกี่วัน เพื่อนของฉันในวันนั้นจะกลับมา
คอยต่อไปด้วยใจอันรันทด เศร้าสลดใจจดจ่อรอเพื่อนหนา
รอต่อไปคอยเพื่อนทุกเวลา รอเพื่อนมาด้วยผูกพันมั่นไม่คลาย
มิตรภาพและสายใยในความรัก มิอาจหักระหว่างเพื่อนให้เคลื่อนหาย
เพื่อนคือเพื่อน เพื่อนกันจนวันตาย อยู่ต่อไปเป็นเพื่อนกันนิรันดร
แด่สหาย ผู้หายไป   ให้รู้ไว้ว่าคิดถึง
|
ดีมากมากชอบจังเลย
