รักชั่วคราวสำหรับเธอ
ทำไมมันต้องเกิดขึ้นกับฉัน
เรื่องมันเกิดขึ่นเพราะอะไรหรอ ทำไมคนที่เจ็บต้องเป็นฉัน ทั้ง ๆ ฉันไม่ได้เป็นคนเริ่มก่อน เธอเป็นคนเริ่ม แต่ทำไมเธอไม่เจ็บ
เกิดขึ้นเพราะเราทำงานที่เดียวกัน ฉันเข้ามาทำงานทีหลังพี่เขา ทำงานมาเกือบ 1 ปี ฉันยังไม่มีแฟน เป็นตัวเป็นตน มีแต่คนจีบ แต่ฉันยังไม่ได้จริงใจกับใคร ฉันไม่รู้ว่าเธอเฝ้ามองฉันอยู่ จนวันนึงเธอโทรมาตอนดึก ดึกมาก ตี 3 ตี 4 จนฉันแปลกใจ นี่มันไม่ใช่เวลาทำงานนี่ (ที่อยู่และเบอร์โทรฉันเพื่อนร่วมงานจะมีหมดทุกคน)แล้วพี่เขาโทรมาทำไมดึกขนาดนี้ ก็ได้รู้ว่าพี่เขาแอบชอบเรามา แต่ติดที่ว่าเขาคิดว่าเราเป็นแฟนกับอีกคนนึงที่มาจีบ เราก็บอกแต่ว่าไม่มีอะไร ทำไมเมื่อก่อนไม่เคยเห็นพูดเรื่องนี้เลย เขาบอกว่าไม่กล้าพูด วันนี้ไปกินเหล้ามา พอเมาก้อเลยกล้าพูด เราก็ถามตอนนี้อยู่ที่ไหน เขาบอกว่าอยู่บริษัท จะนอนที่บริษัท เมาเหล้ากลับห้องไม่ไหว ด้วยความหวังดีของเรา กลัวเขาไม่สบาย จะเอาหมอนกับผ้าห่มไปให้ที่บริษัท เพราะเราพักอยู่ใกล้บริษัท แต่เขาบอกว่าไม่เอา ไม่ต้องเอามา เราก็ไม่รู้จะทำไง ไอ้จะให้เขามานอนที่ห้องก้อกระไรอยู่ จะให้ทำไงล่ะ ก็เลยชวนพี่เขามานอนที่ห้อง ในใจก็คิดว่าคงไม่มีอะไรหรอก พี่เขาคงไม่กล้าข่มขืนเราหรอก เพราะเราก็รู้อยุ่แก่ใจว่าพี่เขามีแฟนแล้ว ชวนพี่เขา พี่เขาก็มานอนที่ห้องจริง ๆ มาถึงก็ไม่มีอะไร บอกว่าหิวน้ำ ก็หาน้ำให้กิน แล้วเขาก็ล้มตัวลงนอน ทีแรกเราให้พี่เขานอนบนเตียง เรานอนข้างล่าง พี่เขาก็เลยลงมาแย่งเรานอนข้างล่าง ให้เราไปนอนบนเตียง โอเคเราก็ขึ้นไป แต่ที่พื้นมันคงจะหนาว เราก็เลยชวนเขามานอนข้างบนด้วยกัน เขาก็บอก ไม่เคยทำอะไรผู้หญิง หากผู้หญิงไม่เต็มใจ ไม่เคยบังคับใคร เราก็โอเค คำพูดพี่เขาคงเชื่อถือได้ เพราะเท่าที่ร่วมงานกันมา เราก็รู้นิสัยพี่เขาอยู่บ้าง เราได้คุยกัน ทำไมถึงชอบหนูล่ะ ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยชมว่าหนูสวยเลย ว่าหนูขี้เหร่อย่างโน้น ขี้เหร่อย่าง นี้ พี่เขาก็บอกว่า จะให้พูดว่าไงล่ะ จะให้ชมว่าสวยอย่างโน้น อย่างนี้หรอ พูดไม่เป็น เขาก็ถามแล้วเรื่องของเรากับพี่อีกคนนึงล่ะ เป็นแฟนกันรึเปล่า เราก็บอกไปไม่มีอะไร เพราะหนูก็ยังไม่รู้ รอดูไปก่อนก็แล้วกัน เราก็ถามพี่เขาไป ทำไมต้องมาชอบหนูด้วย ทั้ง ๆ ที่ตัวเองมีแฟนแล้ว รู้ไหม คนที่จะต้องเจ็บน่ะ จะเป็นหนูนะ เขาก้อบอกว่าเขาเป็นคนนิสัยไม่ดี เขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันไม่ดี เขารู้ รู้ตลอดว่ามันไม่ดี แต่ทำไมเขาต้องมาบอกว่าชอบเราด้วย ทั้ง ๆ ที่ตัวเองมีแฟนแล้ว วันนี้เราไม่มีอะไรกัน แค่นอนกอดกันเฉย ๆ
เธอเคยมานอนห้องฉัน 2 ครั้ง ไม่ใช่ว่ามานอน ทั้งคืนนะ จะโทรหาเราตอนตี 2 แล้วก็บอกว่าคิดถึง เราก็บอกว่ารู้ไหมว่าทำแบบนี้มันไม่ดี เขาบอกว่ารู้ รู้แล้วจะทำทำไม เขาบอกว่า ถ้าใจเราทำไปแล้ว มันมีความสุขก็ทำไป ไม่ต้องไปแคร์คนอื่น ไม่ต้องไปสนใจคนอื่น เราก็บอกว่าไม่ให้สนใจไม่ได้ หนูกับพี่ทำงานที่เดียวกัน หนูมีแฟนหนูก็อยากให้คนอื่นเขารับรู้ ไม่ใช่มาหลบ ๆ ซ้อน ๆ แบบนี้ เขาก็ถามคืน แล้วเมื่อคืนที่นอนด้วยกัน รู้สึกดีไหม เราก็ตอบว่าดี ดีมาก แต่ไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะเป็นยังไง เขาก็บอกว่าถ้ารู้สึกดีก็ไม่ต้องไปสนใจอะไร เดียวจะไปหานะ จะมาทำไมมันดึกแล้ว แล้วพี่เป็นอะไร ไม่เคยโทรหาหนูตอนกลางวันเลย โทรหาแต่ตอนดึก ๆ เขาบอกว่าถ้าไม่เมาเหล้า ไม่กล้าพูด โทรไปก็ไม่รู้จะพูดเรื่องอะไร
ตามใจพี่ซิ สรุปแล้วเขาก็มา มานอนแป๊บเดียวพอฟ้าสางเขาก็กลับห้อง มานอนด้วยกัน 2 ครั้ง ไม่เคยมีอะไรกัน เขาก็ถาม ทำไมไม่ยอมมีอะไรกันกับพี่ กลัวได้แล้วทิ้งหรอ หนูอยากบอกว่าไม่ได้กลัวพี่ทิ้ง แต่หนูกลัวตัวหนูเสียใจต่างหาก รู้ทั้งรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ถ้าหนูปล่อยทั้งตัว ปล่อยทั้งใจ หนูคงเจ็บมาก มากกว่านี้
วันนึงมีงานเลี้ยงของบริษัท พองานเลี้ยงเสร็จ ก็ไปเที่ยวต่อ เธอก็ไป ฉันก็ไป ไปเป็นกลุ่ม ตอนไปเธอก็อยู่ส่วนของเธอ ฉันก็อยู่ส่วนของฉัน ฉันไม่ได้ไปวุ่นวายกับเธอเลย แต่เธอทำอะไรไม่เกรงใจฉันเลย พอฉันแสดงบางอย่างออกไปก็บอกว่าฉันแสดงความเป้นเจ้าข้าวเจ้าของ ทำให้เธอโกรธ ทำให้คนอื่นรู้เรื่องของเรา ฉันเข้าใจ ว่าเธอมีแฟนแล้ว เธอจึงไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเรา
จนกลับจากเที่ยว เราก็พูดกัน เธอรู้ไหม ว่าคำพูดของเธอ มันทำร้ายความรู้สึกของฉันมาก ฉันไม่มีอะไรจะพูด ก็ได้แต่ส่งข้อความขอโทษเธอไป ต่อไปฉันกับเธอคงไม่มีอะไรต้องพูดกันอีก ฉันกับเธอมาทำงานที่เดียวกันทุกวัน แต่ทำไม มันทรมารเหลือเกิน บางครั้งจนฉันอยากจะหยุด ไปอยู่ที่อื่นสักพัก ไม่อยากต้องมาเจอกับเธอ แต่มันก็ทำไมได้ ฉันต้องทำงานที่เดียวกันกับเธอ ทั้ง ๆ ที่ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิม มันทรมารมาก
ผ่านไป ประมาณ 5 วัน เธอโทรมา ตอนดึก ๆ โทรมาขอโทษ คงเป็นเพราะตอนนั้นฉันกำลังง่วงนอนก็เลยฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่เข้าใจว่าคำขอโทษของเธอหมายความว่าไง ขอโทษที่ทำให้ฉันไม่พอใจในคืนนั้น หรือว่าขอโทษที่ทำให้ฉันไม่สบายใจ เพราะเข้ามายุ่งกับฉันก่อน แต่ฉันคงพอจะเดาออกแล้ว เธอโทรมาขอโทษฉันเพราะ เธอเข้ามาวุ่นวายกับฉันก่อน จนทำให้ฉันรู้สึกแบบนี้
นี่คือคำขอโทษของเธอใช่ไหม เธอเข้ามาทำให้ฉันรัก แล้วเธอก็จากไป ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามันไม่ดี เธอก็ยังทำ รู้ไหม คนที่เจ็บที่สุดคือฉัน วันไหนหยุดฉันยังอยากจะมาทำงานเพื่อจะได้เห็นหน้าเธอ แต่ถ้าได้เห็นหน้าเธอแล้ว ฉันไม่รู้ว่าจะทำหน้ายังไง วันไหนเธอไม่มาทำงาน ฉันเฝ้าเร่งให้ถึงวันพรุ่งนี้เพื่อจะได้เจอหน้าเธอ แต่ทำไมมันยังเป็นทุกข์อีก มันทรมารมากกับความรู้สึกแบบนี้ จะพูด จะบอกใครก็ทำไม่ได้ ฉันได้แต่เก็บมันไว้ในใจ จนบางครั้ง อกฉันมันจะระเบิดออกมา เมื่อไหร่ ความรู้สึกนี้ มันจะหมดไปสักที
ทุกวันนี้เรายังทำงานอยู่ที่เดียวกัน ฉันต้องติดต่อเรื่องงานกับเธอทุกวัน แต่เธอรู้ไหม ใจฉันมันเป้นยังไง มันจะเป็นบ้าอยู่แล้ว ถ้าเลือกได้ ฉันขอให้เธอเก็บความรู้สึกของเธอไว้ในใจดีกว่า ไม่ต้องมาบอกฉัน ไม่ต้องมาทำให้ฉันรับรู้ ไม่ต้องมาทำให้ฉันเจ้บ
|
เชื่อเราเถิดความรักเเบบนี้มันทรมาร เเละเจ็บปวดทั้งสองฝ่ายทางออกก็ควรเลิกซะหาใครสักคนดีดีมาเเทนที่ เราเชื่อว่าคนดีดีอย่างเธอต้องพบกับคนดี เป็นกําลังใจให้นะ
