ทุกข์ของชาวนา เปิบข้าวทุกคราวคำ จงสูจำเป็นอาจิณ เหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดเป็นกายคน ข้าวนี้น่ะมีรส ให้ชนชิมทุกชั้นชน เบื้องหลังสิทุกข์ทน ต้องขมขื่นจนเขียวคาว จากแรงมาเป็นรวง ระยะทางนั้นเหยีดยาว จากรวงเป็นเม็ดพราว ต้องเหนื่อยยากลำเค็ญเข็น เหงื่อหยดสักกี่หยาด ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น ปูดโปนกี่เส้นเอ็น จึงแปรรวงมาเปิบกิน น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง และน้ำแรงอันหลั่งริน สายเลือดกูทั้งสิ้น ที่สูซดกำซาบฟัน

โดย : ผู้ชายไร้นาม | email : | วันที่ : 2008-07-31 19:41:07

เพนกวินดำ

ทุ่งข้าวสีทอง

นักรบโบราณเยอรมัน

Giant panda

สาวน้อย Plus

สาวน้อยน่ารัก Sun

หากต้องการส่งต่อให้เพื่อน ทาง MSN กรุณา copy URL นี้ส่งต่อให้เพื่อนได้เลยจ๊ะ

หากคิดว่านี่เป็นสิ่งดี ต้องการส่งต่อให้เพื่อนทาง Email กรุณา คลิกที่นี่ ค่ะ

ช่วย ๆ กันโพสข้อความแสดงความคิดเห็น เพื่อเป็นกำลังใจให้กับเพื่อน ๆ ที่มาตั้งกระทู้ด้วยนะคะ จะได้มีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเยอะ ๆ

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง 5 อันดับล่าสุด

ที่สุอของที่สุด < noname >

รักแรกรัก < ผู้กระหายแห่งสายลม >

กลอนน้ำเน่า < yo >

กลอนรักหวานๆจ้า < stamp_01 >

อนิจา < jet >

คลิกที่นี่ เพื่อดูกระทู้ทั้งหมด

	ร่วมแสดงความคิดเห็น name email