น้อมลำรึกในพระมหากรุณาธิคุณ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ
YehYeh.com
YehYeh.com
ยินดีต้อนรับสู่ เ ย้ เ ย้ . ค อ ม : : www.YehYeh.com : : เว็บไซต์แห่งเสรีภาพทางความคิด ของคนไทย เพื่อคนไทย
 

นิยายออนไลน์

คุณหญิงนักสืบ คุณหญิงนักสืบ

นิยายเรื่อง : เฟรนชิพของเราทั้งสอง

ผู้แต่ง : samanan ตอนล่าสุดตอนที่ 2 : update ล่าสุด 07 ก.ค. 2551 : สถานะ ยังไม่จบ

เรื่องย่อ / แนะนำนิยาย

                                                  วันหนึ่งผมได้ยืนรอรถอยู่ขณะนั้นผมได้เห็นผู้หญิงรุ่นราวคราวแม่ของผมถูกผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินชนแล้วล้ม ผมได้ไปช่วยป้าคนนั้น แล้วผมให้ดอกดาวเรืองที่อยู่ตรงกระเป๋าเสื้อนักเรียนของผม

                                                  นักเรียนทุกคนได้เข้าชั้นเรียนกันหมดแล้ว เสียงอาจารย์ดังขึ้น" นักเรียนทุกคนวันนี้ครูได้ปลาบลื้มใจมากที่ทุกคนสามารถขึ้นมาอยู่ชั้น ม.6 ได้นะ วันนี้มีนักเรียนใหม่เข้ามาทั้งหมด 2 คน เชิญแนะนำตัวให้เพื่อนรู้จักด้วยนะเชิญ" เสียงครูพูดดังขึ้น

                                                  "สวัสดีครับ ผมชื่อ บอยครับ มาจาก จ.ระยอง ครับ ยินดีที่รู้จักครับ" เสียงพูดของผู้ชายคนนั้นพูดจบลง

                                                   "เห้ย ชื่อบอย AF3 หรอว่ะ ฮ่ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"เสียงกลุ่มเราดังขึ้นพร้อมกับหัวเราะ

ไอ้บอยหน้าเฉยเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

                                                     "อ้าว แล้วอีกคนล่ะ"อาจารย์พูดขึ้น

ทันใดนั้นมีผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งเดินเข้ามา พวกเราทั้งกลุ่มมองแต่คนนั้น แม้กระทั่งผมด้วยเพราะเทอสวย น่ารัก

                                                      "ทำไมเทอถึงมาช้า นี้มันกี่โมงแล้วรู้มั้ย โรงรียนเข้า 8.00 น. แต่ก็เอาเถอะ" เสียงอาจารย์บ่น

                                                      "ขอโทษค่ะอาจารย์ สวัสดีค่ะฉันชื่อ ป่าน ค่ะ ยินดีที่รู้จักทุกคนนะค่ะ"

                                                      "เอ้าไปนั่งที่ได้แล้ว ตรงนั้นยังว่างอยู่"

                                                      "สวัสดีเรา 2 คนชื่อ ฝ้าย พิ้ง ยินดีที่รู้จักจ๊ะ "(นั่นนะยัยฝ้ายเป็นทอม)

                                                       ตอนเย็น

                                                       "นี่เทอ"ผมได้พูดขึ้นเพราะอยากทำความรู้จักกับป่าน แต่เทอกับไม่หันมาหาเสียง ผมจึงพูดว่า                                              "ป่าน เทอจะไปไหนอ่ะ" ไม่มีเสียงตอบ

                                                       "บ้านเทออยู่ไหน" ไม่มีเสียงตอบ
                                                       "นี่ เทอเป็นใบ้หรือไงเนี่ย" ไม่ตอบ

อยู่ๆเทอขึ้นรถเมล์ไปเฉยๆ 

หากต้องการส่งต่อนิยายเรื่องนี้ให้เพื่อน ทาง MSN กรุณา copy URL นี้ส่งต่อนิยายให้เพื่อนได้เลยจ๊ะ
หากคิดว่านิยายเรื่องนี้สนุก และ เป็นสิ่งดี ต้องการส่งต่อให้เพื่อนทาง Email กรุณา คลิกที่นี่ ค่ะ
ช่วย ๆ กันโพสแสดงความคิดเห็น เพื่อเป็นกำลังใจให้กับเพื่อน ๆ นักแต่งนิยายทุกคนด้วยนะคะ
จะได้เป็นกำลังใจเขียนนิยายมาลงให้เราอ่านต่อไปค่ะ
ตอนที่
ชื่อตอน
update
อ่าน
1
การพบเพื่อนใหม่
07 ก.ค. 2551
49
2
เทอเป็นใบ้หรือป่าวเนี่ย
07 ก.ค. 2551
38
ลงโฆษณากับเรา
ลงโฆษณากับเรา
ลดน้ำหนัก ง่าย ๆ ใน 1  เดือน
ลงโฆษณากับเรา

ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นต่อนิยายเรื่องนี้


ความเห็นที่ 3

เห้อคิดดีกว่านี้ไม่ได้เเล้วหรอ บทหน้าเเรกเหมือนเรื่องเฟรนชิพเธอกบฉันหนังในโรงภาพยนตร์เด๊ะเลยอ่า เเค่เปลี่ยนชื่อคนในเรื่อง อย่างเรื่องเฟรนชิพพอเดกใหม่คนเเรกเเนะนำตัว ชื่อสายัน เเจ็ค (ซ้ง) ก็พูดว่าชื่อเล่นชื่อพี่เป้ารึป่าว อย่างเรื่องนี้ก็ชื่อบอย ชื่อบอย af3 รึป่าว ก็เปลี่ยนเเค่ชื่อเเค่เนี่ย เเล้วมันจะมีประโยชน์อะไรเเต่ก็เอาเหอะตอนหลังอาจไม่เหมือนก็ได้เเต่ถ้าเหมือนก็คงทำรัยไม่ได้เพราะมันคือสิดของคุณ  เห้อ-เเค่อยากบอกว่าเเต่งอย่างนี้มันไม่สนุกหรอกนะ

โดย : นักวิจารณ์ | email : | วันที่ : 12 ก.ค. 2551 16:29:40 | IP : 125.25.45.XX

ความเห็นที่ 2

ขอโทดนะ
ไม่ได้ตั้งใจ
อ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว…. อ่านต่อเลย
เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในจ. พิษณุโลก เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ”เปลวเทียน”เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็กเหล่านั้นตายได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิมที่ส่งมาอีก ไม่งั้นจะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!
กลัวตายอ่า เลยส่งต่อ

โดย : ... | email : | วันที่ : 11 ก.ค. 2551 17:40:01 | IP : 125.25.154.XX

ความเห็นที่ 1

หนุกดีจ้า มาอัพอีกนะอยากอ่านอ่ะ

ฝากนิยายด้วยนะ

http://www.yehyeh.com/story-1817/

โดย : ทิวลิปหลงฤดู | email : | วันที่ : 06 ก.ค. 2551 20:08:58 | IP : 61.19.144.XX

 
ร่วมแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับนิยายเรื่องนี้
name
email
 
 
ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เวบเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวบไซด์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@yehyeh.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

 

Copyright © 2006 www.yehyeh.com All rights reserved.