เรื่องย่อ / แนะนำนิยาย
บทที่ ๑ เพื่อนใหม่
ฟ้าก้าวเท้าเดินออกจากบ้านตามเวลาปกติในยามเช้า มุ่งตรงออกจากซอยไปขึ้นรถโดยสารที่ป้ายหยุดรถประจำทาง ณ ริมถนนใหญ่เพื่อไปทำงาน เป็นประจำที่หญิงสาวจะไม่ลืมฟังเพลงโปรดจากเครื่องเล่น MP3 ไปด้วยขณะที่เดินทาง เพราะเธอชอบฟังเพลงเป็นชีวิตจิตใจ มันมีความสุขจะตายที่มีเสียงเพลงเพราะๆ เป็นเพื่อนร่วมทาง เธอคิดเช่นนั้น
เวลาเพียงแค่ห้านาทีรถโดยสารก็มาส่งฟ้าลงที่ป้ายหยุดรถประจำทางอีกป้ายหนึ่งที่หญิงสาวต้องนั่งรอรถบริษัทมารับ ไม่ได้มีเพียงเธอแค่คนเดียวที่รออยู่ ยังมีพี่ๆและก็คนอื่นๆที่ทำงานที่เดียวกันกับเธออีกราวหกเจ็ดคนรออยู่ด้วยเหมือนกัน แต่น้อยคำมากที่เค้าจะได้พูดกัน นอกจากรอยยิ้มทักทายเท่านั้น
หลังจากที่ฟ้ามองหน้าปัดนาฬิกาแล้วเงยหน้าขึ้นมา ก็เห็นรถบริษัทเข้ามาจอดเทียบรับทุกคนขึ้นไป เป็นปกติของฟ้าอีกเหมือนกันที่จะของีบหลับบนรถก่อนถึงที่ทำงานซึ่งอยู่แถวชานเมืองไกลออกไปราวหนึ่งชั่วโมง
การเดินทางช่างผ่านไปเร็วนัก ฟ้าตื่นเดินลงจากรถ และไปรูดบัตรพร้อมกับตรงไปที่โต๊ะกินข้าวโต๊ะประจำในโรงอาหารติดเครื่องปรับอากาศ
อ้าว ยังไม่ตื่นหรือไงแก พลอยทักด้วยน้ำเสียงแจ่มใส
ตื่นแล้ว ทำไมหรือหน้าฉันมันดูง่วงขนาดนั้นเลยรึไง? ฟ้าตอบกลับไป ทั้งๆที่พึ่งจะหยุดหาว
เออดิ เห็นทีไรก็ขำทุกที พร้อมเสียงหัวเราะคิกๆดังมาให้ได้ยิน
เออๆ ฉันไปซื้อข้าวก่อนละกันนะ ฟ้าตัดบท
พลอยเป็นผู้หญิงที่หน้าตาสะสวย รูปร่างอ้อนแอ้น มีผิวสองสีแบบที่ใครๆเรียกกันว่าผิวสีน้ำผึ้ง เรื่องแต่งตัวไม่ต้องพูดถึง ไม่ว่าเธอหยิบจับอะไรมาใส่ก็เดินบนแคทวอล์คได้เลย เธอเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดของฟ้าที่จบจากมหาวิทยาลัยเดียวกัน คณะเดียวกัน และก็ได้มาทำงานที่เดียวกัน
หลังจากหญิงสาวทั้งสองคนทานอาหารเช้า และดื่มกาแฟจนหมดแก้วแล้ว ทั้งคู่ก็รีบเข้าออฟฟิศเพื่อเริ่มต้นทำงาน ส่วนมากฟ้าและพลอยก็จะทักทายเพื่อนๆในแผนกพอให้มีบรรยากาศสดชื่นก่อนทำงานกันจริงๆจังๆ แต่ทว่าวันนี้ คนเริ่มกลับไม่ใช่สองสาว
นี่ๆ รู้อะไรกันรึเปล่าจ๊ะ เสียงของพี่อ้อยดังขึ้น
มีอะไรมาอัพเดทอีกล่ะพี่ รีบเล่ามาเลยอยากฟังใจจะขาดอยู่แล้ว
เสียงลากยาวบ่งบอกอาการล้อเลียนตามมาติดๆ
แหม ไม่ต้องมาประชดพี่เลยนะไอ้ฟ้า เรานี่เป็นแบบนี้ทุกทีเลย เสียอารมณ์คนเล่าหมด
พี่อ้อยพูดด้วยความน้อยใจนิดหน่อย แต่ก็ยังกระตือรือร้นที่จะเล่าต่ออยู่ดี
ก็ฟ้าล้อเล่นนี่คะ โอ๋ๆมาๆรีบเล่าให้ฟังหน่อยนะ อยากฟังจริงๆแล้วล่ะ
พี่อ้อยค้อนให้หนึ่งทีแล้วเริ่มพูดต่อ
วันนี้นะรอดูได้เลยว่าใครจะมา แล้วทุกคนจะต้องตกตะลึง
พี่อ้อยพูดเหมือนกับว่ากำลังรู้เรื่องเด็ดมากกว่าพวกเรา
ใครหรอคะ พลอยถามออกไปก่อนที่ฟ้าจะพูด
ก็... พนักงานคนใหม่ของแผนกเราสิ เป็นผู้ชายด้วยนะ พี่รู้มาว่าท่านประธานสัมภาษณ์เองด้วย แล้วหัวหน้าของพวกเราก็จะพาเข้าแผนกเราวันนี้น่ะสิ ที่สำคัญมีคนบอกพี่ว่า ผู้ชายคนนี้หน้าตาดีมาก ถึงขนาดที่ว่าถ้าผู้หญิงคนไหนเห็นก็ต้องตกหลุมรักเขาอย่างแน่นอน แถมยังเรียนจบมาจากนอกด้วยอีกต่างหาก ช่างเหมือนชายในฝันของพี่เสียจริง พี่อ้อยพูดไปพร้อมกับยิ้มสร้างฝันของตัวเองอยู่
แค่นี้นะ ไม่เห็นมีอะไรเลย จะรอดูด้วยว่าจะอยู่ทำงานได้สักกี่วัน
นี่แกไปมีอคติกับเค้าตั้งแต่เมื่อไร หาฟ้า ยังไม่ทันจะเจอกันเลยด้วยซ้ำ พลอยดักคอ
แกคอยดูก็แล้วกัน ฉันว่าอยู่ได้ไม่นานนักหรอก ตามสถิติของฉันน่ะสิ
แหม ฟ้าพูดเหมือนรู้จักกับเค้าเลยนะจ๊ะ พี่อ้อยถามพร้อมกับสบตาฟ้า
ก็... เปล่า... ไม่รู้จักซะหน่อย ฟ้าบอกปัดไปด้วยไม่รู้จริงๆ ว่าหนุ่มคนนั้นเป็นใคร
เสียงสูงไปรึเปล่า หาแก ไม่รู้จักก็ไม่รู้จักสิ งั้นแกหมดสิทธิ์แล้วนะ
สิทธิ์อะไรของแกวะ พลอย
สิทธิ์ที่จะจีบคนหน้าตาดีน่ะสิ เสียงหัวเราะคิกคักของพี่อ้อยกับพลอยดังขึ้นพร้อมกัน
เออๆ ไปทำงานกันได้แล้ว เห็นนู่นมั้ย ฟ้ารีบไล่ ทั้งบุ้ยใบ้ปากไปทางประตูขณะที่หัวหน้าเดินเข้ามาพอดี
ทุกคนจึงได้แยกย้ายกันไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง ฟ้าเริ่มเปิดอีเมลล์เช็คดูว่าวันนี้มีงานด่วนหรือไม่ สายตาของหล่อนไล่ดูหัวข้อไปเรื่อยๆจนมาสะดุดที่ โครงการด่วน แล้วหล่อนก็คลิกเปิดอ่านดูเนื้อความ
นัดประชุมงานใหญ่ของสัปดาห์นี้ ที่ห้องประชุมสุวรรณ ตรงเวลาด้วย
เฮ้ย พลอย แกได้รับอีเมลล์งานด่วนนี่รึเปล่า ฟ้าโพล่งใส่เพื่อนแบบว่าได้ยินกันสองคน
อ่านแล้ว มีอะไรหรอ ทำเสียงซะตกใจหมด
ก็พอมีไอ้คำว่าด่วนทีไร แกเอ๊ยได้อยู่กันจนดึกดื่นเป็นนกฮูกแน่นอนเลย
ก็ถ้าแกไม่ไหวก็บอกนายแกไปสิฟ้า
อืม เดี๋ยวรอประชุมทีเดียวเลย จะได้รู้ด้วยว่างานนี้น่าทำต่อไปรึเปล่า สวยเลือกได้ซะอย่างต่อรองได้อยู่แล้วจริงไหม หนูพลอยคนสวย สองสาวก็หัวเราะกัน
ภายในห้องประชุมสุวรรณ สองสาวพลอยกับฟ้าเข้ามานั่งรออยู่แล้วพร้อมกับพนักงานที่เกี่ยวข้องทุกคน ต่างคนต่างคุยทายกันไปมาว่างานนี้ใครจะได้เป็นผู้รับผิดชอบ สักพักทุกคนก็ต้องเงียบเสียงลงเมื่อท่าประธานเข้ามาพร้อมกับชายหนุ่มอีกคน หนุ่มร่างสูงกำยำรูปกายสมส่วนความเป็นชาย หน้าตาหล่อเหลาทั้งยังมีแววตาคมวาวพร้อมสยบสาวๆ ให้หยุดหายใจ จนใครยากที่จะถอนสายตาละไปจากใบหน้านั้นได้ เสียงสาวๆ หลายคนเริ่มซุบซิบกัน
ใครกันนะผู้ชายคนนี้อย่างกับเจ้าชายแน่ะ หัวใจของฟ้าเต้นแรง แต่ยังสงสัยว่าแล้วชายหนุ่มคนนี้เข้ามาทำอะไรที่นี่ด้วยล่ะนี่ รึว่าจะเป็น... ฟ้าคิดในใจเงียบๆ
สักพักเสียงของท่านประธานก็ดังขึ้น
ทุกคนครับ ก่อนอื่นผมขอถือโอกาสแนะนำพนักงานใหม่ให้ทุกๆคนได้รู้จักก่อนนะครับ นี่คือคุณพศวีร์ เขาเรียนจบมาจากอเมริกา มีประสบการณ์การทำงานทางด้านการออกแบบจากต่างประเทศมาประมาณสามปีแล้ว และจากที่ผมได้สัมภาษณ์ผ่านมา ก็เชื่อมั่นได้ว่าเขาจะทำงานที่ได้รับมอบหมายได้เป็นอย่างดีส่วนตำแหน่งที่ผมอยากจะให้เขารับผิดชอบนั้น ก็คือ หัวหน้าของโครงการที่เราจะประชุมกันในวันนี้ครับ เสียงฮือฮาดังขึ้นด้วยความแปลกใจของทุกคนในที่ประชุม
การประชุมดำเนินผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมง และเสียงของท่านประธานก็ดังเหมือนฟ้าผ่าเมื่อประกาศว่า ให้คุณวีร์สุดา ช่วยเป็นหัวหน้างานร่วมกับคุณพศวีร์ด้วย เพราะหากมีอะไรติดขัดก็จะได้แก้ไขได้ทันท่วงทีในฐานะที่คุณมีความชำนาญเกี่ยวกับโครงการนี้อยู่ก่อนแล้ว
หญิงสาวกำลังจะกล่าวปฏิเสธแต่ก็ทำได้เพียงแค่คิดในใจเท่านั้น เพราะท่านประธานสรุปพร้อมกับขอบคุณทุกคนที่ให้ความร่วมมือไปเสียก่อนที่เธอจะมีโอกาสพูด
แกตายแน่งานนี้ไอ้ฟ้า ไหนบอกว่าสวยเลือกได้ไงล่ะจ๊ะ พลอยรีบพูดขึ้นมาตอนที่เหลือกันอยู่สองคน
ฉันไม่อยากทำเลยนะแก ฉันตั้งใจว่าเตรียมข้อมูลเบื้องต้นให้เท่านั้น ใครจะไปคิดว่าสุดท้ายก็ต้องทำเองด้วย ก็ดูสิเจ้านายพูดเองเออเองแล้วปิดประชุมหน้าตาเฉยเลย ฟ้าบ่นอุบอิบ
แต่ฉันว่าก็ดีออกนะ งานนี้แกมีผลงานแน่ๆถ้าสำเร็จ ดีไม่ดีอาจได้หวานใจอีกตะหากนะ เพื่อนสาวหยอกล้อ
พูดบ้าอะไรของแก ไปเลยรีบไปทำงานเลย ฉันไม่มีทางสนใจผู้ชายคนนั้นหรอกน่า ฟ้ารีบไล่เพื่อน
เออ แล้วฉันจะคอยดู ฮะฮะ พลอยหัวเราะชอบใจ สองสาวหยอกกันโดยไม่รู้ว่าชายหนุ่มที่ถูกอ้างถึงยืนฟังอยู่ไม่ไกลออกไปนัก พลางยิ้มที่มุมปากบางๆ
|
โอ้ อ่านแล้วหนุกดี หนุกแบบไม่น่าเชื่อ ซูดดดดยอด แล้วอย่ามัวแต่เที่ยวเพลินแล้วลืมมาอัพล่ะ สู้ๆๆสู้ตาย 
รักนะ
